متداول‌ترین فناوری‌های WAN عبارت‌اند از:

خطوط اجاره ای:
خطوط اجاره‌ای یک اتصال مستقیم به شبکه است که آن را از یک شرکت اجاره می‌کنند، مانند: ارائه دهنده‌گان خدمات اینترنت که زیرساختِ مورد نیاز شما را از قبل دارند. از آنجا که خطوط اجاره‌ای منحصرا برای دارنده‌ی اجاره در نظر گرفته شده است، از عملکرد و پهنای باند مطمئن برخوردار می‌باشد. توجه داشته باشید که به دلایل مشابه این گزینه، گران است. میزان پرداخت هزینه‌ی اجاره به فاصله‌ی بین شبکه‌های متصل و الزامات عملکرد بستگی دارد.

شبکه‌ی نوری همزمان:
(SONET) شبکه‌ی نوری همزمان، یک پروتکل ارتباطی دیجیتالیِ استاندارد شده است که به طور هم‌زمان حجم وسیعی از داده‌ها را در مسافت‌های طولانی با استفاده از یک رسانه‌ی فیبر نوری منتقل می‌کند. این امکانِ انتقالِ همزمان: صدا، داده‌ها و ویدیئوها را با سرعت حداکثر 1 گیگابیت بر ثانیه از طریقِ یک فیبر واحد فراهم می‌کند.

رله فریم Frame Relay:
Frame Relay، یک فناوری WAN برای انتقالِ داده‌ها بین LAN ها و از طریق WAN است. در این فناوری، داده‌ها در فریم‌ها بسته‌بندی شده و از طریقِ یک شبکه‌ی مشترک، ارسال می‌شوند. هر یک از فریم‌ها حاوی تمام اطلاعات مسیریابی لازم، برای اطمینان از رسیدن به مقصد مناسب است. Frame Relay پیکربندیِ ساده و هزینه‌ی کمتری نسبت به خطوط اجاره‌ای دارد که به محبوبیت آن نیز کمک می‌کند.

مجموعه پروتکل اینترنت:
مجموعه‌ی پروتکل اینترنتِ پایه‌ی همه‌ی شبکه‌های مدرن است. همچنین به عنوان TCP/IP شناخته می‌شود که مخفف ” پروتکل کنترل انتقال-پروتکل اینترنت” است. TCP/IP، آدرس و مشخصات و مسیریابی را مشخص می‌کند تا رایانه‌ها و سایر دستگاه‌ها بتوانند از طریق اینترنت ارتباط برقرار کنند. اگرچه اکثر کاربران ممکن است مجموعه پروتکل اینترنت را فقط با اینترنت، مرتبط کنند، اما در حقیقت اینترنت، شبکه ای از شبکه‌ها است و مجموعه‌ی پروتکل‌های اینترنتی، مجموعه ای از پروتکل‌ها است که ارتباط دستگاه‌ها و انتقال داده‌ها را کنترل می‌کنند.

شبکه محلی بی سیم (WLAN):
WLAN مخفف شده  “Wireless Local Area Network”  که به اصطلاح شبکه‌ی محلی بی‌سیم نامیده میشود. شبکه‌ی محلی بی‌سیم یکی از انواعِ طراحی شبکه است که به ارائه‌ی شبکه‌ی بی‌سیم در مسافت کوتاه کمک می‌کند. آنها به جای استفاده از کابل‌هایِ شبکه‌ی سنتی، از سیگنال‌های رادیویی استفاده می‌کنند. نقاط دسترسی نیز به لبه‌ی شبکه‌ی بی‌سیم متصل می‌شوند. این نوع شبکه به کاربران اجازه می‌دهد تا در خارج از محیط کار خود به اینترنت دسترسی داشته باشند.

شبکه متروپولیتن (MAN):
شبکه‌های متروپولیتن (MAN) به گروهی از افراد یا سازمان‌ها اجازه می‌دهد که منابع خود را در یک منطقه‌ی بزرگ‌تر به اشتراک بگذارند. مناطقی را که این نوع طراحی شبکه پوشش می‌دهد، بزرگ‌تر از مناطق گسترده و شبکه‌ی محلی بی سیم است. به طور کلی، آنها توسط دانشگاه‌های بزرگ استفاده می‌شوند. همچنین گفته می‌شود که آخرین نصب، شبکه متروپولیتن است. بیشتر نمونه‌های MAN در برخی از مناطق لودز در لهستان، ژنو در سوئیس و برخی مناطق لندن در انگلستان یافت می‌شود.

شبکه ذخیره سازی (SAN):
SAN مخفف عبارت Storage Area network می‌باشد. این یک شبکه‌ی تخصصی با سرعت بالا است که اجازه‌ی دسترسی به ذخیره‌سازی را می‌دهد. شبکه‌های فضای ذخیره‌سازی عموما برای دسترسی به دستگاه‌های ذخیره‌سازی استفاده می‌شوند، به طوری که به نظر می‌رسد ذخیره‌سازی به صورت محلی متصل شده است. به عبارت دیگر، SAN یک شبکه یا زیر شبکه‌ی اختصاصی است که به هم متصل شده و مجموعه‌های مشترک از دستگاه‌های ذخیره‌سازی را به چندین سرور hp ارائه می‌دهد. SAN اغلب با ذخیره‌سازی متصل به شبکه (NAS) اشتباه گرفته می‌شود، در حالی که هر دو، راه حل ذخیره‌سازی مبتنی بر شبکه هستند، اما کاملا متفاوت عمل می‌نمایند.